Kategori: Sinema

Vizyona girmesini sabırsızlıkla beklediğim fakat fırsat bulupta gidemediğim Cem Yılmaz’ın son filmi Yahşi Batı’dan bahsediyorum. Sonunda dün bir fırsatını buldum gitmeye karar verdim. Kadıköy’de bir iki sinemada seyanslara baktım en uygun Atlatis salonundaydı. İlk defa gittiğim bu sinema salonunda içeriye girdiğimde hayal kırıklığına uğramıştım bile. Küçücük bir cep sineması perde,ses sistemi oldukça kötüydü.

Üç arkadaş gittik. İçeride bizim dışımızda 15 kişi ya vardı ya yoktu. Film başlar başlamaz espiriler patlamaya başladı. Kendimi öylesine kaptırmışım ki tüm hayal kırıklığını unutmuş kahkalar atıyordum. Bir an sesimin çok çıktığını farkettim. Çaktırmadan şöyle bir sağıma soluma baktım. Ben ve arkadaşlarımın dışında salonda gülen hiç kimse yok..

Beş dakika kadar filmden istemeden uzaklaştım. Salon kötü, izleyici desen yok.

Buda benim kulağıma küpe oldu. Zamanımı daha iyi ayarlayarak. Daha iyi bir salonda en azından bildiğim bir salonda kaliteli insanların bulunduğu yerlerde film izleyeceğim. İyi tarafı gittiğim filmin gerçekten çok iyi olmuş olmasıydı. Her şeye rağmen salondan çıkarken gülümseye biliyordum. Evet film tercihi doğru. Birde yerini ve zamanını iyi bir şekilde ayarlarsanız çok eğlenebliceğiniz bir film. Şimdiden iyi seyirler.

Avatar 2009

Avatar uzun zamandır izlediğim en iyi filmlerden biri diyebilirim. Filmden etkilendiğim bir gerçek ama beni en çok etkileyen sahnesi ”I see you” cümlesinin geçtiği sahne oldu. Her zaman ölüm döşeğinde olan insanların kullandığı bir cümle vardır. Dünya gözü ile son bir kez görsem. Dünya gözüyle görmek bu olsa gerek.

Birini hissetmeyi onu düşünmeyi, dokunmayı özel görmüşüzdür. Peki ya gerçekten birini görmek gözlerinin içine derin derin bakmak. Değerine değer katmak harika bir duygu. Sizi görüyorum..